-
Indukcja, czyli wprowadzenie do znieczulenia głównego
Przed znieczuleniem miejscowym indukcja opiera się najczęściej na zastosowaniu silniejszej premedykacji (patrz premedykacje-kombinacje). Chodzi o głębszą immobilizację zwierzęcia tak by nie broniło się przy wykonywaniu zn. lokalnego i spokojnie leżało w czasie operacji. Niekiedy w tym celu uciekamy się do środków hipnotycznych (patrz sen podstawowy).
-
Znieczulenie ogólne iniekcyjne dożylne barbituranowe - niebezpieczne bo barbituran to hipnotyk, barbituran w roli anestetyku =2 x dawka hipnotyczna.
Zatem w rezultacie
*przedawkowania,
*gwałtownego działania i braku antagonisty, obserwujemy hipowentylację, bezdech, .hipotensję
Znieczulenie dożylne barbituranowe - aplikacja:
-zabieg do 30' - jednorazowo thiobarbital (5%) lub methohexital(2,5%) > 6-10mg/kg,
-zabieg ponad 30' - pentobarbital (Vetbutal) > 15-25mg/kg
>indukcja - 1/2 dawki wyliczonej wg. masy ciała podana jako bolus>dawka inicjująca,
-
Całkowita woda organizmu stanowi około 60% m.c.; jest ona zawarta w kompartmentach (przestrzeniach dystrybucyjnych) zewnątrzkomórkowym (osocze+woda śródmiąższowa) 30% i wewnątrzkom. 35-45%; woda osocza 5% (50% całkowitej obj. krwi), a objętość krwi 8-10%, tzn ok. 90ml/kg
3. Wskażniki płynoterapii.
3.1. Osłuchiwanie: prawidłowy wysłuch płuc.
3.2. Hematokryt > 20%.
-
Dożylne wstrzyknięcie (iniectio intravenosa) leku wyróżnia się tym, że działanie środka neurodepresyjnego ujawnia się prawie natychmiast, dzięki ominięciu ustrojowego mechanizmu wchłaniania. Szczyt jego działania osiąga się również szybko; objawy utrzymują się krótko i są generalnie bardziej intensywne niż przy innych parenteralnych aplikacjach. Dożylne wprowadzenie do znieczulenia nastręcza zwierzęciu najmniej przykrych doznań. Wadą tej drogi jest brak możliwości usunięcia nadmiernej dawki.
-
Częstość wentylacji (f) sztucznej musi być podobna do spontanicznej (u małych zwierząt 15-20, dużych 10-15 oddechów/min). Objętość powietrza wprowadzonego podczas pojedyńczego wdechu do płuc to objętość oddechowa (VT), którą można skalkulować na poziomie 15-20ml/kg. U małych waha się ona w granicach 20-300ml, a u dużych zwierząt 3000-5000ml.
