Strona główna

Drogi podawania płynów.

Drogi podawania płynów.
5.1. Doustna (sonda, pojenie) droga możliwa jest u zwierząt przytomnych, niewymiotujących, z prawidłową funkcją wchłaniania wody z przewodu pokarmowego i jego drożnością.
5.2. Podskórna iniekcja charakteryzuje się słabą absorbcją, zwłaszcza u osobników odwodnionych. U nich perfuzja obwodu jest szczególnie upośledzona. Stąd też tę drogę wykorzystuje się w sytuacjach wyjątkowych, gdy efektywniejszy dostęp parenteralny jest niemożliwy lub bardzo trudny do zastosowania. Tą drogą nie powinno podawać się koloidów, osocza, sybstytutów krwi i pełnej krwi.
5.3. Dożylne infuzje są optymalną drogą wlewania płynów różnego typu. Dziś, gdy stosuje się katetery zamiast igieł, dostęp do światła żyły z jednego wkłucia zachować i wykorzystywać można przez 48 h.
5.4. Dootrzewnowe wlewy znajdują czasami zastosowanie u osobników młodych, małych gatunków lub z trudnym dostępem do żyły wynikającycm z hipotensji lub obkurczenia żył. Ta droga jest najwłaściwsza w dializie otrzewnowej i w leczeniu peritonitis. Krew wchłania się z j. otrzewnowej w 40% w ciągu 24 h.
5.5. Doszpikowa droga jest szczególnie polecana w transfuzji krwi i płynów u małych zwierząt lub noworodków. Trzeba zastosować igłę 20 G lub kaniulę aspiracyjną dla szpiku i wprowadzić do jamy szpikowej kości udowej, piszczelowej lub ramieniowej. Około 95% krwi wchłonie się w ciągu 5 min.

Wybrane posty o znieczulaniu

Poczytaj inne wpisy losowo wybrane z całej zawartości naszej strony i zobacz czy coś innego Cię nie zainteresuje

  • Leczenie płynami służyć może odtworzeniu lub podtrzymaniu równowagii wodno-elektrolitowej, wspomaganiu diurezy, odżywianiu pozajelitowemu oraz utrzymaniu drożnego dostępu do żyły. W czasie znieczulenia podaje się płyny (krystaloidy, koloidy, osocze mrożone, substytuty krwi i krew). Ta konieczność stosowania infuzji dożylnych wiąże się z tym, że zarówno znieczulenia, jaki i operacje oraz choroby chirurgiczne, wywołują zaburzenia wodnoelektrolitowe, nierównowagę kwasowo-zasadową oraz ograniczają efektywną objętość krążącej krwi, m. in sprzyjając rozwojowi kwasicy metabolicznej.
    Leczenie płynami
  • Przedznieczulenie - modele *Premedykacja pojedyńczymi neuroleptykami – koty a. combelen 1-2mg/kg, b. acepromazyna 0,1-0,2mg/kg sc, im. iv., c. droperidol 1mg/kg, d. diazepam 0,2-0,4mg/kg im., e. ksylazyna 1-2mg/kg, f. medetomidyna 50-150mcg/kg, *Premedykacja z użyciem kombinacji lekowych - koty: a. ksylazyna 0,25mg/kg + ketamina 5mg/kg,
    Przedznieczulenie modele
  • Hipertoniczny NaCl - w roztworach 3, 5, 7% stosowany jest w terapii ostrej hipotensji lub wstrząsu. Wywołuje szybki wzrost ciśnienia tętniczego, rzutu serca, perfuzji nerek i diurezy. Przedawkowanie hipertonicznego płynu grozi hipernatremią, chloremią, kwasicą metab., arytmią.
    Koloidy
  • Znieczulenie ogólne iniekcyjne - ketaminowe lub propofolowe -modele; psy: a. ksylazyna 1-2mg/kg+ketamina 10-15mg/kg im. (30'), przedłużyć połową dawki ketaminy. b. medetomidyna 10-20mcg/kg+diazepam 0,1-0,2mg/kg+ketamina 6-10mg/kg iv. c. medetomidyna j.w. + propofol 3 mg/kg koty: a. ksylazyna 1mg/kg+ketamina 15-25mg/kg im. b. medetomidyna 80mcg/kg+ketamina 5-7mg/kg im.
    Znieczulenie ogólne iniekcyjne
  • Indukcja, czyli wprowadzenie do znieczulenia głównego Przed znieczuleniem miejscowym indukcja opiera się najczęściej na zastosowaniu silniejszej premedykacji (patrz premedykacje-kombinacje). Chodzi o głębszą immobilizację zwierzęcia tak by nie broniło się przy wykonywaniu zn. lokalnego i spokojnie leżało w czasie operacji. Niekiedy w tym celu uciekamy się do środków hipnotycznych (patrz sen podstawowy).
    Indukcja, czyli wprowadzenie do znieczulenia głównego