Anestezjologia, znieczulenia

Opory oddechowe - siła potrzebna do przesunięcia powietrza w drogach oddechowych. Opory przepływu (30% pracy oddychania) - są wprost proporcjonalne do długości przewodu i natężenia przepływu,odwrotnie proporcjonalne do czwartej potęgi średnicy przekroju. Opory elastyczne (70%) - wysiłek potrzebny dla odkształcenia płuc i klatki piersiowej. Gdy układ zwierzęcia połączy się z systemem długich rur aparatu do znieczulenia, dodatkowe opory wzmagają wysiłek oddychania (opory oddechowe aparaturowe) niezbędny do przesunięcia powietrza, także przez pochłaniacz, zastawki oraz worek oddechowy. Niedopasowana rurka dotchawicza oraz przekrój przewodów układu anestetycznego mniejszy niż światło tchawicy to czynniki sprzyjające turbulencji, dodatkowo podwyższającej opory oddechowe.

Przestrzeń bezużyteczna (martwa) - część powietrza oddechowego nie biorąca udziału w wymianie gazowej. Anatomiczna - 1/3 objętości oddechowej, fizjologiczna - suma anatomicznej i obj. pęcherzyków nie perfundowanych, aparaturowa - obj. gazów zalegająca między pacjentem, a miejscem ukł. anest., gdzie kończy się wdychanie zwrotne CO2 usuwanego z wydechem.