Strona główna

Opory oddechowe i przestrzeń martwa

Opory oddechowe - siła potrzebna do przesunięcia powietrza w drogach oddechowych. Opory przepływu (30% pracy oddychania) - są wprost proporcjonalne do długości przewodu i natężenia przepływu,odwrotnie proporcjonalne do czwartej potęgi średnicy przekroju. Opory elastyczne (70%) - wysiłek potrzebny dla odkształcenia płuc i klatki piersiowej. Gdy układ zwierzęcia połączy się z systemem długich rur aparatu do znieczulenia, dodatkowe opory wzmagają wysiłek oddychania (opory oddechowe aparaturowe) niezbędny do przesunięcia powietrza, także przez pochłaniacz, zastawki oraz worek oddechowy. Niedopasowana rurka dotchawicza oraz przekrój przewodów układu anestetycznego mniejszy niż światło tchawicy to czynniki sprzyjające turbulencji, dodatkowo podwyższającej opory oddechowe.

Przestrzeń bezużyteczna (martwa) - część powietrza oddechowego nie biorąca udziału w wymianie gazowej. Anatomiczna - 1/3 objętości oddechowej, fizjologiczna - suma anatomicznej i obj. pęcherzyków nie perfundowanych, aparaturowa - obj. gazów zalegająca między pacjentem, a miejscem ukł. anest., gdzie kończy się wdychanie zwrotne CO2 usuwanego z wydechem.

Wybrane posty o znieczulaniu

Poczytaj inne wpisy losowo wybrane z całej zawartości naszej strony i zobacz czy coś innego Cię nie zainteresuje

  • Przyczyny tego stanu rzeczy to np. schorzenia, którym towarzyszą wymioty, biegunki, krwawienia, głód. Straty wody wywołują także takie choroby jak chroniczna niewydolność nerek, cukrzyca, oparzenia, niedrożnośc jelit. Chirurgia sprzyja deficytowi wody przez straty krwi, wysięki, parowanie z odsłoniętych tkanek.
    Leczenie płynami 1
  • IPPV posiada dwie podstawowe odmiany: oddychanie z ujemnym ciśnieniem w końcowej fazie wydechu (NEEP) i oddychanie z dodatnim ciśnieniem w końcowej fazie wydechu (PEEP). NEEP w założeniu ma ułatwiać ewakuację gazów, PEEP usprawniać rozdział gazów w płucach polepszając natlenienie, w przypadkach trudności utrzymania należytych wartości PaO2.
    Oddychanie z przerywanym ciśnieniem dodatnim
  • Znieczulenie infuzyjne - propofol u psów *krótki zabieg - propofol 6,5mg/kg (bolus) - 2' tolerancji, budzenie 5'; *długi zabieg - premedykacja medetomidyną 0,3ml/10kg, indukcja, bolus propofolu 2mg/kg, • podtrzymanie propofolem we wlewie ciągłym 165mcg/kg/min. (w 1ml 5% glukozy 1,6mg propofolu). c. Znieczulenie infuzyjne - etomidat (2mg/ml) u psów
    Znieczulenie infuzyjne - propofol i etomidat
  • Dożylne wstrzyknięcie (iniectio intravenosa) leku wyróżnia się tym, że działanie środka neurodepresyjnego ujawnia się prawie natychmiast, dzięki ominięciu ustrojowego mechanizmu wchłaniania. Szczyt jego działania osiąga się również szybko; objawy utrzymują się krótko i są generalnie bardziej intensywne niż przy innych parenteralnych aplikacjach. Dożylne wprowadzenie do znieczulenia nastręcza zwierzęciu najmniej przykrych doznań. Wadą tej drogi jest brak możliwości usunięcia nadmiernej dawki.
    Podawanie leków anestetycznych
  • Postępowanie anestetyczne • Premedykacja: *medetomidyna 20mcg/kg (0,2ml/10kg) *ksylazyna 0,5-1mg/kg (0,25-1ml/10kg) *droperidol 1-2mg/kg (0,4-0,8ml/kg) *midazolam lub diazepam 0,5-1,5mg/kg (0,1-0,3ml/kg) • Indukcja (przeprowadzić 10' po iv. lub 30' po im premedykacji) *dożylna w jednorazowej iniekcji mieszaniny w dawce1ml/kg.; wstrzykiwać powoli (w ciągu 2'); jeśli bezdech (trwa30'-60'') kilkakrotnie ucisnąć klatkę piersiową i zaintubować.
    Znieczulenie infuzyjne ciągłe psów c.d.