Anestezjologia, znieczulenia

Anestetyki wziewne są gazami lub cieczami (lotnymi), parującącymi w temp. pokojowej. Podtlenek azotu jest gazem przechowywanym w butlach pod ciś. 50 atm. Nie można go stosować w ukł. zamkniętym, ponieważ trudno ocenić stopień wysycenia tym gazem ustroju, rzutującym na stężęnie O2 w pęcherzykach. Jest to słaby analgetyk, służy podtrzymaniu snu, wymaga komplementacji analgetykiem lub silnieszym anestetykiem inhalacyjnym. Nazywany gazem rozweselającym (stany euforii przy niskich stężeniach) jest bezpieczny o ile w mieszaninie stęż.O2>21%, zatem podawać w stosunku > 1cz. O2 : 2cz.N2O, tj. 33%O2 : 66%N2O.
Lotne ciecze. Eter - łatwopalny, drażniący, silne działanie zwiotczające i przeciwbółowe. Anestezja eterowa odznacza się wydłużoną indukcją i wybudzaniem. Jest środkie bezpiecznym, samodawkującym, dozowanym za pomocą prostych parowników bąbelkowych. Halotan - droższy, niepalny, niedrażniący, daje mierne zwiotczenie. Krótka indukcja wiąże się z uzyskiwaniem w krótkim czasie stęż. anestetycznego we krwi. Wybudzanie następuje równiez korzystnie szybko. Halotan działa zatem gwałtownie, co wymaga do jego dozowania precyzyjnych parowników (termostabilnych). W anestezji może być obecna arytmia, także bradykardia skutkująca spadkiem rzutu serca (Q) i w końcu hipotensją. Zużycie hal. - psy do 10ml/h, konie 40ml/h. Izofluran - najdroższy, jednak bezpieczniejszy, efekty sercowe mniejsze. Notuje się spadek oporu nacz, co objawia się hipotensją itachykardią; brak arytmii.